แนวข้อสอบการสะกดคำและหลักภาษา 40 ข้อ พร้อมเฉลย

ตอบข้อ 3. อนุญาต สังเกต ผัดวันประกันพรุ่ง

คำที่ถูกต้องคือ "อนุญาต" (ไม่ใช่ อนุญาติ), "สังเกต" (ไม่ใช่ สังเกตุ) และ "ผัดวันประกันพรุ่ง" (ไม่ใช่ ผลัดวันประกันพรุ่ง — "ผัด" ในที่นี้แปลว่าเลื่อนเวลา)

ตอบข้อ 2. กะเพรา

คำที่ถูกต้องตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานคือ "กะเพรา" (กะ ไม่มี ร, เพรา มี ร) เป็นคำที่คนสะกดผิดบ่อยที่สุดคำหนึ่ง

ตอบข้อ 4. เทคโนโลยี่

คำที่ถูกต้องคือ "เทคโนโลยี" ไม่มีไม้เอก ส่วน คลินิก กราฟ และช็อกโกแลต สะกดถูกต้องตามหลักการทับศัพท์

ตอบข้อ 2. โควตา

คำทับศัพท์ที่ถูกต้องตามหลักราชบัณฑิตยสภาคือ "โควตา" ไม่มีวรรณยุกต์ (หลักการทับศัพท์ภาษาอังกฤษโดยทั่วไปไม่ใส่วรรณยุกต์ ยกเว้นคำที่ใช้จนติดปาก)

ตอบข้อ 2. สวัสดีค่ะ วันนี้ไปไหนคะ

"ค่ะ" (ไม้เอก) ใช้ลงท้ายประโยคบอกเล่าหรือตอบรับ เช่น สวัสดีค่ะ ส่วน "คะ" (ไม่มีวรรณยุกต์) ใช้ลงท้ายประโยคคำถาม เช่น ไปไหนคะ

ตอบข้อ 2. ลายเซ็น

"ลายเซ็น" สะกดด้วยไม้ไต่คู้ ไม่มี ต การันต์ (คำว่า "เซ็นต์" ที่มี ต การันต์ ใช้กับหน่วยเงิน cent เท่านั้น)

ตอบข้อ 3. ปลา

คำควบแท้ต้องออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวควบกัน "ปลา" ออกเสียง ป ควบ ล ส่วน ทราบ (ออกเสียง ซาบ) จริง (ออกเสียง จิง) และ สร้าง (ออกเสียง ส้าง) เป็นคำควบไม่แท้เพราะไม่ออกเสียงตัว ร

ตอบข้อ 3. ทราย

"ทราย" เขียนด้วย ทร แต่ออกเสียงว่า "ซาย" จึงเป็นคำควบไม่แท้ ส่วน "กราบ" (กร) "ปลูก" (ปล) และ "ควาย" (คว) ออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวควบกล้ำกันจริง จึงเป็นคำควบแท้

ตอบข้อ 3. ใคร่ครวญ

'ใคร่' เป็นคำไม้ม้วน 1 ใน 20 คำ และคำนี้สะกดด้วย ญ เป็น 'ใคร่ครวญ' / 'ไคร่ครวญ' ผิดที่ใช้ไม้มลาย ส่วน 'ใคร่ครวน' ผิดที่ใช้ น สะกดแทน ญ และข้อ 'ไคร่ครวน' ผิดทั้งสองจุด

ตอบข้อ 2. อินเทอร์เน็ต

รูปที่ราชบัณฑิตยสภากำหนดคือ "อินเทอร์เน็ต" เพราะ ter ถอดเป็น "เทอร์" (ไม่ใช่ "เตอร์") และ net ถอดเป็น "เน็ต" ที่มีไม้ไต่คู้และสะกดด้วย ต. "อินเตอร์เน็ต" เป็นรูปที่พบบ่อยแต่ไม่ตรงหลักเกณฑ์ ส่วน "อินเทอร์เนต" ขาดไม้ไต่คู้ และ "อินเตอร์เน็ท" ผิดทั้งสองจุด

ตอบข้อ 3. ซอฟต์แวร์

หลักการทับศัพท์ถอดเสียง t เป็น ต จึงได้ "ซอฟต์แวร์" (มีการันต์ที่ ต และที่ ร) กับดักคือ "ซอฟท์แวร์" ซึ่งใช้ ท ตามความเคยชิน ส่วน "ซอฟแวร์" ตัด ต ทิ้ง และ "ซอฟต์แวร" ลืมการันต์ที่ ร

ตอบข้อ 4. ช็อกโกแลต

รูปที่ถูกต้องคือ "ช็อกโกแลต" — พยางค์แรกใช้ไม้ไต่คู้และสะกดด้วย ก (ไม่ใช่ ค) ส่วนพยางค์ท้ายสะกดด้วย ต ตามเสียง t ตัวเลือก "ช็อคโกแลต" ผิดที่ใช้ ค สะกด "ชอคโกแล็ต" ผิดทั้งการวางไม้ไต่คู้และตัวสะกด ส่วน "ช็อกโกเลท" ใช้สระและ ท ผิดหลักเกณฑ์

ตอบข้อ 1. อิเล็กทรอนิกส์

รูปมาตรฐานคือ "อิเล็กทรอนิกส์" ใช้ ก สะกดทั้งสองแห่ง มีไม้ไต่คู้ที่ "เล็ก" และมีการันต์ที่ ส ตัวเลือกอื่นผิดที่ใช้ ค แทน ก (อิเลคทรอนิกส์ / อิเล็กทรอนิคส์) หรือแปลงเสียง tro เป็น "โทร" ซึ่งไม่ตรงกับหลักการถอดเสียง

ตอบข้อ 3. อพาร์ทเม้นท์

รูปที่ถูกต้องคือ "อพาร์ตเมนต์" (ถอด t เป็น ต และไม่ใส่ไม้โท) ดังนั้น "อพาร์ทเม้นท์" จึงผิด ส่วน "คอมพิวเตอร์" "เทคโนโลยี" และ "ไอศกรีม" เป็นรูปที่ถูกต้องตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน

ตอบข้อ 2. ไฮไลต์

หลักเกณฑ์กำหนดให้ถอดเสียง t ท้ายคำเป็น ต จึงเขียนว่า "ไฮไลต์" กับดักคือ "ไฮไลท์" ที่ใช้ ท ตามความเคยชิน ส่วน "ไฮไล้ท์" เติมวรรณยุกต์เกินมา และ "ไฮไลค์" ใช้ ค ซึ่งไม่ตรงเสียงเดิม

ตอบข้อ 1. พุทรา

"พุทรา" อ่านว่า พุด-ซา ทร จึงออกเสียงเป็น ซ เข้าลักษณะคำควบไม่แท้ ส่วน "จันทรา" อ่านว่า จัน-ทรา และ "นิทรา" อ่านว่า นิด-ทรา ยังคงออกเสียง ทร ควบกล้ำตามปกติ ส่วน "บุตรี" อ่านว่า บุด-ตรี เป็นเสียงควบ ตร ไม่เกี่ยวกับ ทร

ตอบข้อ 2. ขนม

"ขนม" อ่านว่า ขะ-หนม เป็นคำที่มีอักษรนำ (ข นำ น) ไม่ใช่คำควบกล้ำ เพราะพยัญชนะสองตัวไม่ได้ออกเสียงควบกันในพยางค์เดียว ส่วน "ปลาย" (ปล) "ครัว" (คร) และ "พลอย" (พล) เป็นคำควบกล้ำแท้

ตอบข้อ 1. จริง

"จริง" อ่านว่า จิง ตัว ร ไม่ออกเสียง จึงเป็นคำควบไม่แท้ ส่วน "กริ่ง" "ปรับ" และ "ครับ" ออกเสียง ร ควบกล้ำกับพยัญชนะต้นชัดเจน จึงเป็นคำควบแท้

ตอบข้อ 2. ตลาด

"ตลาด" อ่านว่า ตะ-หลาด ตัว ต เป็นอักษรนำที่ทำให้ ล ออกเสียงผันตามอักษรกลาง จึงเป็นอักษรนำ ส่วน "กลาง" (กล) "ตรง" (ตร) และ "ควาย" (คว) เป็นคำควบกล้ำแท้ ออกเสียงพยัญชนะสองตัวควบกันในพยางค์เดียว

ตอบข้อ 4. หนาว

"หนาว" มี ห นำหน้า น ซึ่งเป็นอักษรต่ำเดี่ยว ทำให้ผันเสียงตามอักษรสูง ห ไม่ออกเสียงเอง จึงเป็น ห นำ ส่วน "เห็น" "หอม" และ "หัว" ตัว ห เป็นพยัญชนะต้นที่ออกเสียงเองตามปกติ ไม่ได้นำอักษรต่ำเดี่ยวตัวใด

ตอบข้อ 4. ปลอม

"ปลอม" เป็นคำควบกล้ำแท้ (ปล) ออกเสียงควบกันในพยางค์เดียว ไม่ใช่อักษรนำ ส่วน "ถนน" (ถะ-หนน) "สนุก" (สะ-หนุก) และ "ฉลาม" (ฉะ-หลาม) ล้วนเป็นอักษรนำ คือมีอักษรสูงนำอักษรต่ำเดี่ยว ทำให้พยางค์หลังผันเสียงตามอักษรตัวนำ

ตอบข้อ 2. คำบุพบท

"กับ" ในที่นี้นำหน้าคำนาม "น้อง" เพื่อบอกความสัมพันธ์ว่าไปร่วมกับใคร จึงเป็นคำบุพบท ไม่ใช่คำสันธานซึ่งต้องทำหน้าที่เชื่อมประโยคหรือข้อความเข้าด้วยกัน (เช่น และ แต่ เพราะ) และไม่ใช่คำวิเศษณ์หรือคำกริยา เพราะไม่ได้ขยายคำใดหรือแสดงอาการ

ตอบข้อ 3. คำสันธาน

"แต่" เชื่อมประโยคสองประโยคที่มีเนื้อความขัดแย้งกัน จึงเป็นคำสันธาน ไม่ใช่คำบุพบท เพราะไม่ได้นำหน้าคำนามเพื่อบอกความสัมพันธ์ และไม่ใช่คำอุทานหรือคำสรรพนาม

ตอบข้อ 1. คำสรรพนาม

"ใคร" ใช้แทนคำนามที่ผู้พูดต้องการถามถึง จึงเป็นคำสรรพนาม (ประเภทปฤจฉาสรรพนาม คือสรรพนามที่ใช้ถาม) ไม่ใช่คำนามเพราะไม่ได้เรียกชื่อสิ่งใดโดยตรง และไม่ได้ทำหน้าที่ขยายหรือเชื่อมข้อความ

ตอบข้อ 2. คำวิเศษณ์ทั้งคู่

"เร็ว" ขยายกริยา "วิ่ง" และ "มาก" ขยายคำว่า "เร็ว" อีกทอดหนึ่ง ทั้งสองคำจึงเป็นคำวิเศษณ์ กับดักคือการเห็น "เร็ว" อยู่หลังกริยาแล้วเข้าใจว่าเป็นกริยาอีกตัวหนึ่ง แต่ในประโยคนี้มีกริยาแท้เพียงคำเดียวคือ "วิ่ง" ส่วน "มาก" ไม่ได้เชื่อมข้อความใดจึงไม่ใช่คำสันธาน

ตอบข้อ 4. ฆ่าเสียงพยัญชนะหรือสระที่อยู่ใต้เครื่องหมาย ไม่ให้ออกเสียง

ทัณฑฆาต ( ์ ) คือเครื่องหมายที่ใช้ 'ฆ่า' เสียงอักษรที่กำกับไว้ ไม่ให้ออกเสียง อักษรที่มีทัณฑฆาตกำกับเรียกว่า 'ตัวการันต์' เช่น จันทร์ อ่านว่า จัน ไม่ออกเสียง ท-ร / ตัวเลือกอื่นผิด เพราะทัณฑฆาตไม่ได้เพิ่มเสียง ไม่ได้ทำให้เป็นตัวสะกด (ตรงข้าม คือทำให้ไม่ออกเสียงเลย) และไม่เกี่ยวกับวรรณยุกต์

ตอบข้อ 4. โทรทัศน์

คำที่ถูกคือ 'โทรทัศน์' มาจาก โทร + ทัศน์ (การเห็นในระยะไกล) ต้องมีทัณฑฆาตบน น / 'โทรทรรศน์' เป็นคำจริงก็จริง แต่หมายถึงกล้องส่องทางไกล (telescope) ไม่ใช่เครื่องรับโทรทัศน์ จึงเป็นกับดัก ส่วน 'โทรทัศ' ขาดตัวการันต์ และ 'โทรทัสน์' ใช้ ส แทน ศ ผิดรูปคำเดิม

ตอบข้อ 3. สัมภาษณ์

คำที่ถูกคือ 'สัมภาษณ์' ต้องมี ณ์ ที่มีทัณฑฆาตปิดท้ายเสมอ / 'สัมภาษ' และ 'สัมภาส' ตัดตัวการันต์ทิ้ง ทำให้ผิด ส่วน 'สำภาษณ์' ใช้สระ อำ แทน สัม- ซึ่งผิดรูปคำบาลีสันสกฤตเดิม

ตอบข้อ 1. ลิฟต์

คำทับศัพท์ที่ถูกต้องคือ 'ลิฟต์' (lift) ใช้ ต การันต์ / กับดักคือ 'ลิฟท์' ที่คนไทยเขียนกันติดปาก แต่ผิด เพราะเสียงท้ายของ lift คือ t ต้องถอดเป็น ต ไม่ใช่ ท ส่วน 'ลิฟ' ขาดตัวการันต์ และ 'ลิบต์' สะกดผิดตั้งแต่พยัญชนะต้นพยางค์

ตอบข้อ 4. ศักดิ์สิทธิ์

คำที่ถูกคือ 'ศักดิ์สิทธิ์' ทั้งสองพยางค์ต้องมีทัณฑฆาต คือ ศักดิ์ (การันต์ที่ ด) และ สิทธิ์ (การันต์ที่ ธ) / 'ศักสิทธิ์' ตกตัว ด, 'ศักดิ์สิทธ์' ใส่ทัณฑฆาตผิดตำแหน่งโดยตัดสระ อิ ทิ้ง, 'ศักด์สิทธิ์' ก็ใส่ทัณฑฆาตบน ด โดยไม่มีสระ อิ ซึ่งผิดรูปคำ

ตอบข้อ 3. ทหารยกโล่ห์ขึ้นกำบัง

คำว่า 'โล่' (เครื่องกำบังอาวุธ) ไม่มีตัวการันต์ จึงต้องเขียนว่า 'โล่' การเติม ห์ เป็น 'โล่ห์' ถือว่าผิด / ส่วน เสน่ห์ เล่ห์ และ อาถรรพ์ เป็นคำที่มีตัวการันต์ตามพจนานุกรมอยู่แล้ว จึงเขียนถูกต้องทั้งสามข้อ

ตอบข้อ 2. 20 คำ

คำที่ใช้ไม้ม้วน (ใ) มี 20 คำ ซึ่งมักท่องกันเป็นบทกลอน เช่น ใหญ่ ใหม่ ให้ ใส ใส่ ใน ใบ ใช้ ใช่ ใด ใต้ ใจ ใคร ใคร่ ใย ใฝ่ ใบ้ ใกล้ สะใภ้ หลงใหล นอกเหนือจาก 20 คำนี้ให้ใช้ไม้มลาย (ไ) ทั้งหมด

ตอบข้อ 2. หลงใหล – ใฝ่ฝัน

ทั้ง 'หลงใหล' และ 'ใฝ่ฝัน' อยู่ในกลุ่มคำไม้ม้วน 20 คำ จึงต้องใช้ ใ ทั้งคู่ / กับดักคือ 'หลงไหล' ที่คนมักเขียนผิดเพราะไปนึกถึงคำว่า ไหล (น้ำไหล) ซึ่งใช้ไม้มลาย ส่วน 'ไฝ่ฝัน' ก็ผิดเพราะ ใฝ่ เป็นหนึ่งใน 20 คำไม้ม้วนเช่นกัน

ตอบข้อ 1. พายุไต้ฝุ่นพัดถล่มภาคใต้ของประเทศ

'ไต้ฝุ่น' เป็นคำทับศัพท์ชื่อพายุ ใช้ไม้มลาย (ไ) ส่วน 'ใต้' ที่แปลว่าข้างล่างหรือทิศใต้ เป็นคำไม้ม้วน 1 ใน 20 คำ จึงต้องใช้ ใ ประโยคที่ถูกจึงเป็น 'ไต้ฝุ่น...ภาคใต้' / ข้ออื่นสลับไม้ม้วนกับไม้มลายอย่างน้อยหนึ่งตำแหน่ง

ตอบข้อ 4. ลูกสะใภ้

'สะใภ้' เป็นหนึ่งใน 20 คำที่ใช้ไม้ม้วน จึงต้องเขียนว่า 'ลูกสะใภ้' / 'ลูกสะไภ้' เป็นกับดักที่พบบ่อยที่สุดเพราะใช้ไม้มลายผิด ส่วน 'ลูกสไภ้' ตกสระ อะ และ 'ลูกสะเภ้' ใช้สระ เอ ซึ่งผิดรูปคำ

ตอบข้อ 1. ยิ้มละไม

คำที่ถูกคือ 'ละไม' ใช้ไม้มลาย เพราะไม่ได้อยู่ในกลุ่มคำไม้ม้วน 20 คำ / 'ละใม' จึงผิด ส่วน 'ระไม' ใช้ ร แทน ล และ 'ละไหม' เติม ห ซึ่งไม่มีในคำนี้ หลักจำง่าย ๆ คือ ถ้าไม่ใช่ 1 ใน 20 คำไม้ม้วน ให้ใช้ ไ เสมอ

ตอบข้อ 2. บรรทุก

คำที่ถูกคือ 'บรรทุก' (เอาของขึ้นรถหรือเรือ) ใช้ บรร- / กับดักคือ 'บันทึก' ซึ่งเป็นคำที่มีจริงแต่แปลว่าจดข้อความ ไม่เข้ากับประโยค ส่วน 'บันทุก' และ 'บรรทึก' เป็นการสลับ บัน-บรร ผิดทั้งคู่

ตอบข้อ 3. บันดาล

คำที่ถูกคือ 'บันดาล' (ทำให้เกิดขึ้น) ใช้ บัน- และสะกดด้วย ล / 'บรรดาล' เป็นกับดักที่พบบ่อย เพราะคนมักเหมารวมว่าคำขึ้นต้นเสียง บัน ต้องใช้ บรร- ส่วน 'บันดาน' และ 'บรรดาน' สะกดท้ายด้วย น ซึ่งผิด

ตอบข้อ 4. เธอบันจงเขียนคำอวยพรลงในการ์ด

คำว่าเขียนอย่างประณีตต้องเขียนว่า 'บรรจง' ใช้ บรร- ดังนั้น 'บันจง' จึงผิด / ส่วนข้ออื่นถูกหมด: 'บันลือ' ใช้ บัน- (เป็นคำในกลุ่มเดียวกับ บันดาล บันเทิง บันทึก) ขณะที่ 'บรรจุ' และ 'บรรทัด' ใช้ บรร- ตามปกติ

ตอบข้อ 3. บันเทิง บันลือ บันทึก

คำที่ใช้ 'บัน-' มีจำนวนจำกัด เช่น บันได บันทึก บันเทิง บันดาล บันลือ บันเดิน ส่วนคำอื่นที่ออกเสียงคล้ายกันมักต้องใช้ 'บรร-' ซึ่งมาจากคำบาลีสันสกฤต ตัวเลือกที่ถูกคือ 'บันเทิง บันลือ บันทึก' เพราะใช้ บัน- ถูกทั้งสามคำ ส่วนตัวเลือกอื่นสะกดผิด ได้แก่ 'บันทุก' (ที่ถูกคือ บรรทุก), 'บันจุ' และ 'บันยาย' (ที่ถูกคือ บรรจุ และ บรรยาย), 'บันเทา' และ 'บันลุ' (ที่ถูกคือ บรรเทา และ บรรลุ)